"Ik wens je veel personeel" is een bekende Joodse uitspraak. Nou ja, een verwensing eigenlijk want hij bedoelt het sarcastisch. Elke ondernemer met personeel heeft wel een aantal fantastische verhalen te vertellen over de wondere wereld die “personeel” heet.
Misschien heeft de Jood het wel over iemand met een tijdelijk nul uren contract die op vakantie ziek wordt en toch allerlei rechten blijkt te hebben. In goed Nederlands, gewoon door dokken tot einde contract !! En dat niet alleen. Ondanks een uitgebreide arbeidsongeschiktheidsverzekering kost het contact met de verzekeringsmaatschappij, de Arbo dienst en het UWV ontzettend veel tijd, nog maar niet pratend over je gevoel van onrecht. Volgens de linkse partijen kunnen de werkgevers het allemaal makkelijk betalen. Waar ik ze overigens nooit over hoor is dat je gemiddeld 60 tot 80 uur werkt per week om je bedrijf draaiende te houden.
Persoonlijk vind ik het wel wat moois hebben dat je een bedrijf opbouwt waar zelfs andere mensen hun boterham kunnen verdienen, maar het is ook een grote verantwoordelijkheid. Op de Reeënwissel hebben wij en uitstekende relatie met ons personeel. Met onze vaste medewerkers hebben wij zelfs een vriendschappelijke band. Onze parttimers komen vaak een aantal jaren terug wat ook blijk van een goede sfeer geeft.
Vorige week ben ik als een sjeik met vrouwen op stap geweest. Om ons horecapersoneel te bedanken voor hun inzet hebben we een uitje georganiseerd in Groningen. Om het sjeik gehalte op peil te houden hebben we gegeten in een bedoeïentent. Heerlijk op de grond liggend in kussens genieten van lekker eten. Het was zo gezellig en relaxed dat we de waterpijp hebben moeten overslaan want het was tijd om te lasergamen.
Heeft iemand wel eens een potje lasergame gespeeld met tien vrouwen ? De bedoeling is om met je laserstraal op de lampjes van het harnas van je tegenstander te richten en zo punten te scoren. In plaats van relaxed in een kussen liggen was plotseling pure chaos en anarchie mijn werkelijkheid. Ik ben geschopt en vernederd, geknepen en geslagen. Man tot man gevechten zeg maar als een sjeik in de Gazastrook.
Met de Gazastrook heeft de Jood ook al niets, net zoals met personeel.
Gelukkig ben ik een Limburger.——————————————————————————————————————–
Wil jij deze blog blijven volgen en geattendeerd worden op een nieuw verhaal.
Volg ons op Facebook of Twitter . Reacties plaatsen onder aan deze pagina.
——————————————————————————————————————–
Als oud militair moest het toch een makkie voor jou worden zou je zeggen. Maar ja, sjeiks vechten ook nooit zelf ;-)
BeantwoordenVerwijderen